30 minuten nonstopmuziek 1

Bryan Adams - Have you ever really loved a woman

Als kind trok hij met zijn ouders door Europa en het Midden-Oosten. p de leeftijd van tien jaar kreeg hij zijn eerste gitaar; twee jaar later kocht hij zijn eerste elektrische gitaar. Op 14-jarige leeftijd verhuisde hij naar Vancouver. Een jaar later verliet hij de school en trok hij door Canada om op te treden. Als 18-jarige kreeg hij zijn eerste platencontract aangeboden.Zijn grootste successen behaalde Bryan Adams begin jaren 90 onder de productionele leiding van Robert John "Mutt" Lange, een Zuid-Afrikaanse topproducer. Zijn single (Everything I Do) I Do It for You werd een wereldwijde nummer 1-hit, waaronder in Nederland. In veel landen, waaronder Nederland, was het de bestverkochte single van 1991. In Nederland bleef het nummer 12 weken op de eerste positie staan in de Nationale Hitparade, destijds een record. Het nummer stond op de soundtrack van de film Robin Hood: Prince of Thieves.

Touch of joy - Don't give it up

Touch of Joy was een Belgische muziekband bestaande uit Sandy Boets en Sergio Quisquater. Boets werd bekend door mee te doen aan de Soundmixshow in 1993, toen ze Whitney Houston imiteerde. Op haar negende leerde ze Sergio Quisquater kennen.Eind 1994 ontstond hun groep Taste Of Joy. Hun eerste single werd "You're My Baby" en het duo verscheen voor het eerst op tv. Met hun tweede single, "You've Got To Try", verschenen ze voor het eerst in de hitlijsten. Hun eerste album, Together Forever verscheen dan op 25 september 1995. De oorspronkelijke groepsnaam werd het jaar erop veranderd tot Touch Of Joy, omdat in Canada al een groep bleek te bestaan met deze naam.Hun eerste grote hit kwam met "Don't Give It Up", dat op 6 september 1996 was verschenen. Het nummer stond 13 weken in de hitlijsten en haalde een zevende plaats in de Ultratop 50. De volgende single, "Enjoy", deed het nog beter en haalde een tweede plaats. Het gelijknamige album behaalde goud. In korte tijd ontpopte het duo zich tot hitmachine met enkele singles: "Please Don't Go", "Come On And Get Up", "Wild" en "Let's Go Crazy" werden alle hits. Op 1 oktober 1998 werd een nieuw album, Dance To The Rhytm voorgesteld, waaruit de single "Feel All Right" een nieuwe hit werd.Ondertussen was de band erg bekend geworden, en vooral Quisquater had zich tot opvallend mediafiguur ontpopt. Hij verscheen diverse malen als presentator en gastpanellid van programma's op de openbare omroep. Ook Boets zette haar eerste solostappen. In 2000 kwam de band terug met de single "I Can't Let You Go (No)", later kwam er een nieuw album, Don't Say It's Over.Sergio Quisquater verscheen de volgende jaren echter meer en meer als televisiepresentator op TV1 en ook Sandy Boets bouwde verder aan haar solocarrière. Dit betekende voor Touch Of Joy een rustpauze, maar in de zomer van 2003 kwamen ze weer samen met de single "Be Ready", die terug te vinden was in de Ultratop 50.In 2002 won Sergio Quisquater solo de voorrondewedstrijden voor het Eurovisiesongfestival en mocht met Sergio & The Ladies deelnemen. Twee jaar later deed Sandy Boets hem dit na en mocht als Xandee met haar song "One Life" naar het Eurovisiesongfestival. Haar eerste album werd uitgebracht, namelijk One Life.Nadien hield Touch of Joy op te bestaan. Sergio Quisquater en Sandy Boets hebben intussen geen contact meer.

Boyzone - every day i love you

Boyzone is een Ierse boyband, die vooral in de tweede helft van de jaren 90 van de 20e eeuw populair was.Zoals meer jongensgroepen rond die tijd was ook Boyzone samengesteld door een platenmaatschappij. Hun debuutsingle uit 1993, Working my way back to you, werd een grote hit in Ierland. In 1994 volgde het succes in andere Europese landen met het nummer Love me for a reason.Na het uiteenvallen van Take That werd Boyzone de populairste jongensgroep. De groep scoorde nog verschillende grote hits, zoals Key to my life, So good, Father and son en Words. Hun grootste succes was No matter what, dat in Nederland zeven weken op nummer 1 stond.Eind jaren 90 begon Ronan Keating steeds meer solomateriaal uit te brengen. Uiteindelijk zorgde dit ervoor dat de groep gescheiden hun weg ging.Op 16 november 2007 gaan de jongens na zeven jaar weer samen optreden tijdens het televisieprogramma Children In Need van de BBC. In 2008 werd een Greatest-Hits album uitgebracht, getiteld Back Again...No Matter What.Op 10 oktober 2009 stierf Stephen Gately volkomen onverwacht in zijn slaap tijdens een verblijf op Mallorca. Gately werd 33 jaar oud.In januari 2010 brachten de overgebleven leden een nieuw nummer uit als eerbetoon aan Stephen Gately genaamd "Gave It All Away". Het nummer werd geschreven door Mika.In 2013 kwam de groep weer samen en kondigden ze een nieuwe tournee aan.

Dana Winner - regen van geluk

Dana Winner, artiestennaam van Chantal Vanlee (Hasselt, 10 februari 1965), is een Vlaamse zangeres, wonende te Sint-Lambrechts-Herk.
Onder leiding van Jean Kluger brengt Dana Winner in 1990 een eerste single uit, Op het dak van de wereld. Het is een coverversie van de hit Top of the world van de Carpenters uit 1973. Ook Ver weg van Eden is een coverversie, van Guardian Angel door Masquerade. Het succes komt in 1993 pas echt op gang dankzij haar hit Woordenloos. In 1995 scoort Winner haar tot nu toe enige hit in de Nederlandse Top 40: Westenwind, een cover van One way wind van de Volendamse band The Cats.In de jaren 90 van de 20e eeuw bouwt Dana verder haar carrière uit. Dat doet ze aanvankelijk hoofdzakelijk in het Nederlands, maar ze wordt ook in het buitenland een veelgevraagde artiest. In Duitsland, Nederland en vooral Zuid-Afrika is ze daarom steeds vaker te gast. Dat resulteerde vanaf het einde van de jaren 90 ook in anderstalige albums. In 2006 werd opnieuw een Nederlandstalig album uitgebracht, het eerste sinds 2000. In datzelfde jaar kreeg ze in Bornem een permanent aandenken langs de SIM-route. Ze won in haar carrière verschillende Gouden Ogen.In 2016 is Dana een van de deelnemers aan het muziekprogramma Liefde Voor Muziek op vtm, waarin verschillende artiesten op een Spaans eiland liedjes van elkaar coveren.

Roch Voisine- there's no easy way

Joseph Armand Roch Voisine, OC, beter bekend als Roch Voisine (Edmundston, 26 maart 1963) is een Canadese singer-songwriter, acteur en radio- en televisiepresentator. Voisine schrijft en zingt zowel in het Frans als in het Engels. Hij won de Juno Award voor mannelijke zangers in 1994. In 1997 werd hij benoemd tot Officier in de Orde van Canada.
Voisine is een zoon van Real Voisine, oud-burgemeester van de Notre-Dame-du-Lac, Quebec en een voormalig leraar Engels, en Zélande Robichaud, een voormalige verpleegster. Hij werd geboren in Edmundston en groeide op in Saint-Basile, New Brunswick. Hij was de oudste van drie kinderen. Op zijn vierde jaar zijn Voisins ouders gescheiden en hij verhuisde naar zijn grootouders van vaderskant tot hij acht was. Toen hij ging weer bij zijn vader wonen. Roch beschouwt zijn grootouders als zeer invloedrijk op hem, zelfs als een volwassene. Roch verhuisde naar de Notre-Dame-du-Lac toen hij 12 was.Voisine studeerde aan de École technique de métiers de Lauzon in Lévis (vandaag Guillaume-Couture Secondary School) en bij Polyvalente de Lévis (vandaag École Pointe-Lévy). Daarna ging hij voor 4 jaar bij Cégep Limoilou. [1] Hij studeerde aan de Universiteit van Ottawa, waar hij afstudeerde in 1985 met een diploma in de fysiotherapie.Voisine streefde ernaar professionele ijshockeyspeler te worden. Hij moest zijn plannen opzij zetten toen hij ernstig gewond was geraakt tijdens het spelen van honkbal in 1981.Voisine trouwde op 21 december 2002 met Myriam Saint-Jean. Het echtpaar kreeg twee zonen.


Sylver - shallow water

Sylver is een Belgische dance-act bestaande uit producer Wout Van Dessel, gitarist John Miles jr. en zangeres Silvy De Bie.
De Bie en Van Dessel ontmoetten elkaar voor het eerst in discotheek Illusion. In deze club was Van Dessel dj en De Bie ging hier regelmatig uit. Van Dessel vroeg De Bie om het door hem geproduceerde Turn The Tide in te zingen. Bij dit nummer noemde het duo zich nog Liquid feat. Silvy, maar dit werd later veranderd in Sylver. Dit nummer werd een succes en stond drie weken op nummer één in de Belgische hitlijsten. Op 15 januari 2001 werd hun tweede single Skin uitgebracht, dat het bracht tot de tweede plaats in de hitlijsten. Hun eerste album Chances werd hierna uitgebracht. Van het album volgden ook nog de singles Forever in Love, In Your Eyes en Forgiven. Ook in Duitsland was het duo zeer populair, wat resulteerde in een tweede plaats met Turn the tide en een tiende plaats met Forever in love in de hitlijsten.Even was het stil rond Sylver, maar in 2003 kwamen ze terug met het nummer Livin' my Life. In het voorjaar van 2003 werd het album Little Things uitgebracht. Vervolgens verschenen de singles Why Worry, Shallow Water en Wild Horses. Na een korte rustperiode ging Sylver weer terug de studio in om het album Nighttime Calls op te nemen. De eerste single Love Is An Angel kwam uit in 2004 en werd vervolgd met een tournee door Duitsland. De tweede single, Make it, liet een andere kant van Sylver zien, maar werd ook een grote hit. De derde en laatste single van het album was het nummer Take me back. Op 4 oktober van datzelfde jaar mochten ze hun eerste TMF award in ontvangst nemen voor de beste videoclip in België. De eerste single van het album Crossroads werd het nummer Lay All Your Love on Me, een cover van ABBA. Het album werd kort daarna gepresenteerd. One Night Stand en Why werden ook nog als single uitgebracht. In 2007 bracht Sylver samen met Milk Inc. het nummer Je hoeft niet meer naar huis vannacht van Marco Borsato in het muziekprogramma Zo is er maar één. In 2008 treden ze er nogmaals - alleen - op, ditmaal met het nummer Door de wind van Ingeborg.In de zomer van 2008 werd de single One World One Dream uitgebracht. Het nummer stond in het teken van de Olympische Zomerspelen van 2008. In oktober verscheen er bij hun nieuwe platenlabel ARS Entertainment de single Rise again. Het kwam tot een 21e plek in de Vlaamse hitlijst. Op 6 maart 2009 meldden verschillende Vlaamse media dat gitarist John Miles jr vanaf heden deel uitmaakt van Sylver en hen zal vergezellen tijdens optredens. In het voorjaar van 2009 wordt eerst de single I hate you now uitgebracht, gevolgd door het vijfde album Sacrifice. Het album wordt uitgebracht op 7 mei 2009. Wat later kwam de vierde singles Foreign Affair die een derde positie haalde in ultratop 50, de beste positie sinds hun tweede single Skin. Op 26 en 27 maart 2010 gaf Sylver een liveconcert in de Lotto Arena in Antwerpen ter gelegenheid van 10 jaar Sylver.In 2013 stapte Silvy De Bie uit de groep om zich meer toe te leggen op haar solowerk en de kledingwinkel die ze heeft opgestart.[1][2] Van Dessel en Regi Penxten gingen daarna op zoek naar een nieuwe zangeres en er stond een nieuw album gepland. Uiteindelijk ging dat niet door en werd de groep opgeheven.[3]In 2016 kwam de groep weer samen voor een aantal reünieconcerten.

Alexander Rybak

Alexander Igorjevitsj Rybak (Wit-Russisch: Алякса́ндр І́гаравіч Рыба́к, Russisch: Александр Игоревич Рыбак; Minsk, Sovjet-Unie, 13 mei 1986) is een Noorse violist, zanger, componist en acteur van Wit-Russische afkomst. Rybak vertegenwoordigde Noorwegen op het Eurovisiesongfestival 2009 in Moskou en won met het nummer Fairytale.Zijn ouders emigreerden naar Noorwegen toen Rybak vier jaar oud was. Hij speelt sinds zijn vijfde jaar zowel piano als viool. De ouders van Rybak zijn Natalia Rybak-Goerina, een bekende Wit-Russische pianiste en vader Igor Rybak, die een bekende violist is in Noorwegen. Zijn ouders studeerden beiden aan het conservatorium van Minsk, maar komen oorspronkelijk beiden uit de stad Vitebsk.Rybak heeft samen met de Israëlische violist Pinchas Zukerman opgetreden. Hij won de Anders Jahre Cultuurprijs in Noorwegen en is concertmeester van één van de grootste symfonische jeugdorkesten in Bergen. In 2005 deed hij mee aan Idols in Noorwegen. In 2007 trad Rybak op als violist in de musical Fiddler on the Roof in het theater van Oslo. In augustus 2009 was hij te zien zijn in de telefilm Yohan - Child Wanderer. De muzikale idolen van Rybak zijn Sting, The Beatles en Mozart.

Twarres - wer bisto

Twarres is een Nederlandse band, bestaande uit Mirjam Timmer en Kristian Dijkstra.
Het tweetal Timmer en Van der Veen, afkomstig uit het Friese Warga, begon al vroeg samen te zingen en won in 1999 de tweede prijs en de publieksprijs van het Friese Songfestival Liet, met het liedje Wêr Bisto (Waar ben je?). Van dit nummer mocht als prijs een single worden opgenomen. De single kwam op 10 juli 2000 uit en behaalde een notering in de onderste regionen van de Mega Top 100.Toen Twarres door Paul de Leeuw werd uitgenodigd in zijn programma Huis van Oranje, en zij hier opnieuw hun nummer Wêr Bisto speelden, werd de single populairder. Het duo stapte over naar de platenmaatschappij EMI en de single werd opnieuw opgenomen. Marco Borsato vroeg Twarres om mee te spelen tijdens zijn concerten. Twarres steeg nu zeer snel op de hitlijst en stootte ten slotte U2 van de eerste plaats. Wêr Bisto is de enige friestalige nummer 1 hit ooit in Nederland, ook in Vlaanderen werd het de eerste Friese nummer 1-hit ooit. Zelfs in Wallonië bereikte het nummer zelfs de zesde plaats in de hitparade.De opvolger She Couldn't Laugh (7 mei 2001) en het debuutalbum Stream (verschenen op 25 juni 2001) waren beide grote hits in Nederland en België. In 2002 ontving Twarres een Edison in de categorie Nieuwe Groep Nationaal. Later in 2002 kwam het vervolg in de vorm van het album CD² (28 oktober) en de singles I need to know (30 september), Tell Me (maart 2003) en I'll See You. Een theatertournee werd een succes en werd met enkele reprises opgevolgd. In november 2003 kondigden Timmer en Van der Veen aan dat ze niet meer als duo verder zouden gaan. Op 21 december 2003 was het laatste concert, in de voormalige zuivelfabriek in Warga waar hun carrière ooit begon.Onder de artiestennaam "MIR" is er een solo album uitgekomen. Één van de nummers op dit album, "The deep blue sea", is een duet met zanger Jim Kerr van the Simple Minds.In verband met een chronische ziekte van Johan, vormt Mirjam Timmer nu met Kristian Dijkstra het huidige Twarres. Kristian speelt akoestische percussie en is tevens zanger in de band. Op 11 maart 2016 kwam een nieuwe single uit genaamd "Fûgelfrij". Op 4 november 2016 volgde hun 2e single "She won't let go". Deze werd tijdens het première concert in de Neushoorn te Leeuwarden uitgereikt door Ernst Jansz. In 2017 is Twarres de Friese ambassadeur van de vrijheid.Twarres wordt muzikaal ondersteund door Pepijn van der Burgt, gitaar en zingt in bepaalde nummers de 3e stem, Robin van Baaren op basgitaar, Serge Naberman op elektrische gitaar, Dennis van hoorn op drums en Alexander Broussard op toetsen.


30 minuten nonstopmuziek 1

De plaatselijke tijd in Schoten:



weeronline.nl Altijd jouw weer